ΣΗΜΕΡΑ, ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ 2026, ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ,
ΕΧΩ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ
ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΟΝΟΥΣ ΤΩΝ 50 ΧΡΟΝΩΝ ΓΑΜΟΥ
ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ ΠΕΡΙΠΟΥ ΣTA 500 ΔΟΛΛΑΡΙΑ,
ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΗΝΩ ΕΚΦΡΑΣΜΕΝΟ ΕΔΩ,
ΓΙΑΤΙ Η ΧΙΛΗ ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ...
ΟΙ ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΕΣ ΚΑΚOKAIRIES ΣΤΟΝ ΒΟΡΡΑ
ΕΧΟΥΝ ΡΗΜΑΞΕΙ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΕΣ ΕΔΑΦΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ,
ΠΡΩΤΑ ΣΤΟ NORTE CHICO
ΣΕ ΜΗΚΟΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 300 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΩΝ
ΚΑΙ ΣΤΟ NORTE GRANDE
ΑΠΟ ΤΟ VALLENAR ΩΣ ΤΗΝ ARICA
ΜΕ ΕΚΤΑΣΗ 1.400 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΩΝ ΜΗΚΟΥΣ.
ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΕΙΣΠΡΑΞΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΠΟΝΟΥΣ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ OΛΑ ΟΣΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ.
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ, Η ΧΙΛΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΡΑΞΕΙΣ
ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ...
Πράξεις που λείπουν από τις αρχές.

Κλήση προς την Αυτοθυσία
Απέναντι στη Συλλογική Φθορά.

Η ιστορία των εθνών δεν
γράφεται συνήθως αποκλειστικά στα
μεγάλα κατορθώματα των σαλονιών
της εξουσίας, αλλά στη σιωπηλή
συνέπεια των καθημερινών πράξεων
που ενσαρκώνουν την αληθινή
έννοια της κοινότητας.
Όταν το περιβάλλον συγκλονίζεται
από τη δυστυχία, αναδύεται με
ωμότητα το χάσμα ανάμεσα σε δύο
κόσμους: εκείνον που παρατηρεί τα
δεινά των άλλων από την
άνεση των θεσμοθετημένων
προνομίων και εκείνον που
αναλαμβάνει τον πόνο του πλησίον ως
ένα αναπόφευκτο κάλεσμα
για δράση και θυσία.

Οι δυσανάλογες κατανομές,
οι δαπάνες που προορίζονται για συνήθεις
σκοπούς και τα υψηλά ημεormίσθια
που βαραίνουν έντονα τα δημόσια
ταμεία διαμορφώνουν ένα τοπίο
ασυμμετρίας.

Η οικονομική αιμορραγία:
Η συντήρηση των επιδομάτων
για έξοδα ταξιδιού, ημεorήσιες αποζημιώσεις,
υπερμεγέθεις συμβουλευτικές υπηρεσίες
και πόροι για αγαθά καθημερινής κατανάλωσης
στις ανώτατες πολιτικές σφαίρες
καταδεικνύουν μια
θεσμική προτεραιότητα
απομακρυσμένη από τις επείγουσες ανάγκες
των πολιτών.

Η διάβρωση της εμπιστοσύνης:
Όταν οι δημόσιοι πόροι
συγκεντρώνονται στην ευημερία των μειοψηφιών,
αδυνατίζει το βασικό κοινωνικό συμβόλαιο.

Αυτό το μοντέλο αδιαφορίας
αντιτίθεται ριζικά
με την επιτακτική ανάγκη
μιας ηθικής του κοινού καλού.
Η επείγουσα ανάγκη του
εδάφους και η απάντηση
μέσω του παραδείγματος.

Οι πρόσφατες κλιματικές καταστροφές
αποδεικνύουν ότι
οι ανθρωπιστικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης
απαιτούν χειρονομίες που ξεπερνούν τη ρητορική.
Μπροστά στο μέγεθος της τραγωδίας,
οποιοδήποτε προσωπικό όφελος
καθίσταται ηθικά απαράδεκτο.

Παραίτηση και συνέπεια:
Η προσωπική απόφαση
να απορριφθεί ένα σημαντικό οικονομικό όφελος
— όπως το ισοδύναμο ενός
επιδοτήματος συζυγικής πορείας —
αποτυπώνει την υψηλότερη έκφραση συνέπειας
απέναντι στον πόνο των άλλων.

Η αξία της μαρτυρίας:
Ενέργειες αυτής της φύσης
λειτουργούν ως ηθικός φάρος
και υπενθύμιση
για όσους κατέχουν μερίδια εξουσίας:
η αληθινή αλληλεγγύη δεν διακηρύσσεται,
ασκείται παραχωρώντας τα δικά σου
υπέρ της συλλογικής ανοικοδόμησης.

Ένας δρόμος προς την ηθική μεταμόρφωση:
Η εκτεθειμένη αντίθεση
δείχνει έναν αναπόφευκτο δρόμο για
την κοινωνία
και για όσους την καθοδηγούν.

Η ανοικοδόμηση μιας χώρας
δεν εξαρτάται αποκλειστικά από
την τεχνική κατανομή των προϋπολογισμών,
αλλά από την ανάκτηση
μιας μυστικιστικής υπηρεσίας
βασισμένης στο σύνθημα
να απλώνεις χέρι στον συνάνθρωπο.

Απέναντι στη φθορά των προνομίων,
η πιο ισχυρή απάντηση
παραμένει η μαρτυρία
της εθελοντικής λιτότητας.

Ο Alfred Asís
έχει διατρέξει κάθε εκατοστό
των περιοχών που ρημάχτηκαν από τα νερά της βροχής
αυτού του χειμώνα, έχει δει
τις ανάγκες, τα χωριά ανάμεσα στους λόφους,
τις χαράδρες μερικές φορές με λασποροές
που κόβουν δρόμους, τα νερά της βροχής
που δεν ταιριάζουν
σε αυτή την ξηρή έρημο,
την πιο άνυδρη του πλανήτη;
έχει δει
μέσα από 30 χρόνια ταξιδιών
σε όλη τη Χιλή, τις ανάγκες του κόσμου,
τα πλιθόκτιστα σπίτια, από παλιό ξύλο
σφηνωμένα κάτω
από τις τότε ξερές χαράδρες.

Το βλέμμα αυτού που έχει διανύσει
επί τρεις δεκαετίες κάθε γωνιά της Χιλής
σταματά σήμερα πάνω σε μια γεωγραφία
μεταμορφωμένη από το νερό και την επείγουσα ανάγκη.

Σε μια έρημο που θεωρείται
η πιο άνυδρη του πλανήτη,
η εισβολή άτυπων και πρωτόγνωρων βροχών
έχει αλλοιώσει βαθιά το τοπίο.

Η μνήμη του εδάφους:
Κατά τη διάρκεια τριάντα ετών
πορείας και συνεχών ταξιδιών στη χώρα,
η συσσωρευμένη μαρτυρία
εκθέτει μια πραγματικότητα τόσο όμορφη όσο και ευάλωτη:
Το αλλοιωμένο τοπίο:

Ιστορικά άνυδρες ζώνες
αντιμετωπίζουν ασυνήθιστες βροχοπτώσεις και καταιγίδες.

Η στεγαστική ευάλωτη κατάσταση:
Ολόκληρες κοινότητες, με παραδοσιακές κατοικίες
από πηλό και παλαιωμένο ξύλο,
βρίσκονται σφηνωμένες
κάτω από την ιστορική πορεία χαραδρών
οι οποίες σήμερα ενεργούν με πρωτοφανή καταστrofική δύναμη.

Η μαρτυρία του δρόμου απέναντι στην τραγωδία:
Όποιος έχει περπατήσει
σπιθαμή προς σπιθαμή αυτά τα εδάφη
καταλαβαίνει ότι οι ανάγκες των ανθρώπων δεν είναι αφηρημένες,
αλλά πρόσωπα και σπίτια εκτεθειμένα
στην κακοκαιρία και την απομόνωση.

Αυτή η άμεση παρατήρηση
προσφέρει μια μοναδική προοπτική
για την εγκατάλειψη και την επείγουσα ανάγκη
δομικών απαντήσεων.

Η σταθερή παρουσία:
Το να διασχίζεις τους δρόμους της Χιλής
επιτρέπει να μαρτυρείς τον πραγματικό αντίκτυπο
των καταστροφών πέρα
από τα επίσημα στοιχεία.

Η αντίθεση με την αδιαφορία:
Μπροστά στη σκληρότητα αυτών
των πραγματικοτήτων — όπου οι οικογένειες χάνουν τα πάντα —
γίνεται προφανής η
μη βιώσιμη απόσταση
ανάμεσα στην επισφάλεια των εδαφών και
τα απομακρυσμένα προνόμια.

Ποιες πτυχές να γίνουν ορατές;
Οι άμεσες λύσεις μου είναι:
δημιουργία λιμνών μετριασμού,
έκδοση διατάγματος μη κατασκευής
σε ζώνες κινδύνου
και σκάψιμο ειδικών χανaqκιών που
κρατούν τα υδάτινα ρεύματα μακριά από κατοικημένες περιοχές.

Δομικές Λύσεις
Απέναντι στην Κλιματική Έκτακτη Ανάγκη.

Η εμπειρία επιτρέπει την οπτικοποίηση
προληπτικών λύσεων.
Η επείγουσα ανάγκη απαιτεί τον εκ νέου σχεδιασμό
του εδάφους υπό άξονες μετριασμού:

Λίμνες μετριασμού:
Δημιουργία
λεκάνης συσσώρευσης και διήθησης
στρατηγικά τοποθετημένων
για να συγκρατούν τους υπερβολικούς
όγκους νερού
και να εμποδίζουν να πλημμυρίσουν
τους κατοικημένους οικισμούς.

Χαντάκια εκτροπής:
Σχεδιασμός και
εκσκαφή ειδικών υδάτινων ρευμάτων
ή περιφερειακών καναλιών
που αναχetίζουν και απομακρύνουν
τα ρεύματα νερού και τις λασποροές
από τις κατοικημένες ζώνες.

Οι χαράδρες έχουν μνήμη,
φαίνεται πως οι άνθρωποι όχι.

Διάταγμα μη κατασκευής
σε ζώνες κινδύνου:
Καθιέρωση
αυστηρών νομικών απαγορεύσεων
που εμποδίζουν τη διαμονή
σε πλαγιές χαραδρών, ξηρές κοίτες
και ευάλωτα σημεία σε περιόδους πλημμυρών.

Πρέπει αυτά τα έργα να αποτελούν προτεραιότητα;
Αν και είναι αριστουργηματικά και τεράστια,
συνεπάγονται μια δαπάνη
στρατοσφαιρική
σε μια Χιλή που στερείται πόρων.
Η παραγωγή εσόδων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τους φόρους,
φέρνοντάς μας αντιμέτωπους με
ένα πλήθος
που δεν θέλει άλλα βάρη
και όπου, τελικά, η πρόοδος
καταλήγει να είναι ελάχιστη.

Το Δημοσιονομικό Παράδοξο
και το Όριο της Ανάπτυξης.

Το δίλημμα που εκτίθεται από
την τρέχουσα κατάσταση
των δημοσιονομικών ταμείων
αντανακλά μια βαθιά ένταση.

Αφενός, η επείγουσα ανάγκη
να εκτελεστούν έργα αποδεικνύεται αναπόφευκτη
για την ασφάλεια· αφετέρου,
η χώρα αντιμετωπίζει ένα όριο
όπου η είσπραξη φαίνεται να έχει φτάσει
σε σημείο κορεσμού.

Το βάρος των δαπανών και η ασυμμετρία:
Η φορολογική αντίσταση είναι γεγονός.
Μια πολίτες καταβεβλημένη
από το κόστος ζωής απορρίπτει
δικαιολογημένα νέα βάρη,
αισθανόμενη ότι το βάρος πέφτει
πάντα στους ίδιους ώμους.

Η αντίθεση με τη σπατάλη:

Η κοινωνική απογοήτευση εντείνεται
διαπιστώνοντας ότι, ενώ επιχειρηματολογείται
η έλλειψη πόρων για την πρόληψη,
οι προϋπολογισμοί του Κράτους
απορrobουν εκατομμυριούχες δαπάνες
σε θεσμικά προνόμια,
υψηλά ημεormίσθια και περιττές αναθέσεις
της πολιτικής τάξης.

Η στασιμότητα της προόδου:
Με στάσιμη είσπραξη
λόγω της φορολογικής κόπωσης και δημόσιες δαπάνες
αφιερωμένες στη διατήρηση
αναποτελεσματικών δομών,
οι πραγματικές λύσεις
για τις ευάλωτες περιοχές
περιορίζονται σε ανεπαρκή ελάχιστα.

Προς την ανακατεύθυνση των
προτεραιοτήτων.

Η διέξοδος από αυτόν τον σταυροδρόμι
δεν έγκειται στο να στaγώσουμε μια υπερφορολογημένη κοινωνία,
αλλά σε μια
βαθιά χειρουργική επέμβαση στην κατανομή
του εθνικού ταμείου.
Αν οι πόροι που ξοδεύτηκαν άδικα
στον πολιτικό μηχανισμό ανακατευθύνονταν
προς την προληπτική επένδυση,
η χώρα θα διέθετε το κεφάλαιο
που απαιτείται για την ανύψωση έργων
μετριασμού χωρίς να ασφυκτιά
η οικονομία των οικογενειών.

Είναι επαρκής η ανακατανομή των
τρεχόντων κρατικών προϋπολογισμών
για τη χρηματοδότηση αυτών των έργων προτεραιότητας
χωρίς νέους φόρους;

Υπάρχει η μορφή και η επιθυμία
ανακατανομής των προϋπολογισμών,
αλλά αυτό αποδεικνύεται επίπονο,
καθώς προσκρούει στις πολιτικές τάξεις,
όπου ο καθένας σκέφτεται διαφορετικά·
ό,τι τους βολεύει περισσότερο για τα δόγματά τους
θα είναι αυτό που θα επικρατήσει. Οι
πολιτικές γενιές δρουν
σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους και όχι
σύμφωνα με τη λογική.

Ο Πολιτικός Δογματισμός απέναντι στην
Επείγουσα Ανάγκη του Ρεαλισμού:
Το μεγάλο εμπόδιο δεν είναι η έλλειψη
εναλλακτικών λύσεων,
αλλά το βάρος των
κομματικών δογμάτων. Συχνά, λειτουργούν
από άκαμπτες ιδεολογίες,
υποτάσσοντας την ευημερία των κοινοτήτων
στα δικά τους προνόμια.

Το Φράγμα των Δογμάτων
Απέναντι στη Λογική.

Η ιδεολογική αποσύνδεση:
Ενώ γίνεται διάλογος υπό δόγματα,
η πραγματικότητα απαιτεί ρεαλιστικές απαντήσεις.

Ο κομματικός υπολογισμός:
Η δυσκολία
για την εξυγίανση του προϋπολογισμού
έγκειται στο γεγονός ότι κάθε τομέας
υπερασπίζεται τα μερίδιά του στην εξουσία,
κάνοντας ώστε οποιαδήποτε μεταρρύθμιση
να είναι αργή και συχνά μπλοκαρισμένη.

Η έλλειψη κοινής λογικής:
Το να ενεργείς σύμφωνα με πεποιθήσεις
αντί να ανταποκρίhesh στη λογική
και στις επείγουσες ανάγκες μιας χώρας
που πλήττεται από κλιματικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης
βαθαίνει το χάσμα μεταξύ της άρχουσας τάξης
και των αναγκών του έθνους.

Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο, πώς να σπάσει ο πολιτικός φραγμός ώστε να ληφθούν αποφάσεις που ανταποκρίνονται στις επείγουσες ανάγκες της χώρας?

Ο μόνος τρόπος είναι να δημιουργηθεί μια νέα πολιτική τάξη, εφοδιασμένη με υψηλού επιπέδου πολιτική αγωγή,
που σκέφτεται τα συμφέροντα της χώρας και όχι τα δικά της·
που ψηφίζει εκείνους που έρχονται για να δημιουργήσουν αλλαγές,
όπως: να μπει τέλος στις υπερβολικές δαπάνες ενός Κογκρέσου χωρίς περιορισμούς.

Χρειάζονται «ομοιτιστές» (Semejantista) άνθρωποι
που σκέφτονται και δρουν μία, δύο και τρεις φορές
για τον λαό, πριν
από τον εαυτό τους.

Η ανάγκη να μετασχηματιστεί
βαθιά η ηθική
στη δημόσια υπηρεσία και να προτάσσεται
πάντα η ευημερία της κοινότητας
είναι ένα ουσιαστικό κάλεσμα
προς μια αληθινή
κλήση υπηρεσίας.

Για να εμβαθύνετε στους μηχανισμούς
συμμετοχής των πολιτών,
στο έργο των θεσμών του Κράτους
και στους τρόπους πρότασης μεταρρυθμίσεων
στο πλαίσιο της χιλιανής δημοκρατίας,
μπορείτε να συμβουλευτείτε την πύλη
δημόσιας πληροφορίας της Κυβέρνησης
της Χιλής ή να ελέγξετε
τους κανονισμούς διαφάνειας και
τιμιότητας που διαχειρίζεται το
Γενικό Λογιστήριο (Contraloría General)
της Δημοκρατίας της Χιλής.